ฉันคลึงไข่ 2 ใบนั้นเบาๆ ขณะที่อีกมือหนึ่งก็ยังคงรูดขึ้นลงอย่างนุ่มนวล

ในความรู้สึกของฉัน ครอบครัวของฉันเป็นครอบครัวปกติธรรมดา ซึ่งฉันหมายความว่า เป็นครอบครัวที่สมบูรณ์ พ่อ-แม่ อยู่ด้วยกัน ฐานะดี มีพี่-น้อง 3 คน รวมทั้งตัวฉัน สุนัข รถยนต์ 2 คัน บ้านเดี่ยว 2 ชั้น มีบริเวณ ร่มรื่น รั่วรอบขอบชิด บริเวณชานเมือง แต่อย่างไรก็ตาม จนกระทั่งปีใหม่ที่ผ่านมา ทำให้ฉันต้องทบทวนอีกครั้ง ฉันชื่อ ” ปิ๋ม ” นักศึกษาแพทย์ ชั้นปีที่ 6 หน้าตาน่ารัก สูง 169 ซม. น้ำหนัก 56 กก. รูปร่างอวบ ซึ่งดูจะท้วมไปบ้างผมยาวปะบ่า ยิ่งเวลาสวมแว่นสายตา ยิ่งดูคล้ายหนอนหนังสือ ตอนเรียน ฉันต้องพักอยู่ที่หอพักในคณะฯ ตลอดเวลา ฉันต้องคร่ำเคร่งอ่านหนังสือ จนไม่ค่อยมีเวลาสนใจในสิ่งรอบข้าง เนื่องจากใกล้สอบ และปีหน้าก็จะเป็นแพทย์ฝึกหัดอยู่แล้ว หลังจากที่ใกล้เรียนจบปี 5 ซึ่งต้องหมุนเวียนไปตาม Ward ต่าง ๆ และใกล้จะครบทุก Ward แล้ว ทำให้ฉันมีความรู้ ความชำนาญมากขึ้นในเชิงปฏิบัติ ก่อนหยุดยาวในช่วงปีใหม่ เราฉลองกันอย่างเต็มที่ เพราะมีโอกาสได้เรียนร่วมกันอีกไม่นาน ก่อนจะแยกย้ายกันไป เป็นแพทย์อินเทิร์นตามโรงพยาบาลต่าง ๆ แต่ฉันจำเหตุการณ์ไม่ได้มากนักสำหรับคืนนั้น แต่เหตุการณ์ในวันต่อมา ยังฝังแน่นอยู่ในความทรงจำ แม้ว่าเวลาจะผ่านไปนานแล้วก็ตาม ฉันนั่งเครื่องบินเที่ยวเย็น กลับกรุงเทพ ฯ ด้วยความอ่อนระโหย เนื่องจากฉลองหนักไปหน่อย กว่าจะถึงบ้านก็ปาเข้าไปเกือบ สองทุ่ม คุณแม่ และคนอื่น ๆ ยังคอยทานอาหารค่ำอยู่ หลังจากนั้น ฉันก็ขอตัวไปนอนก่อน อากาศเย็นสบาย บนที่นอนที่คุ้นเคยกว่า 10 ปี ทำให้ฉันหลับรวดเดียวจนถึงเช้า ฉันตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่น ความเมื่อยล้า อ่อนระโหย ทั้งจาก การฉลองเมื่อคืนก่อน และการเดินทาง หายไปหมดสิ้น ฉันถอดเสื้อผ้าทุกชิ้น เข้าห้องปฏิบัติภารกิจส่วนตัว ฉันเปิดน้ำอุ่นอาบราดรดตั้งแต่หัว ให้น้ำไหลระริน ลงผ่านทุกส่วนของร่างกาย ปลดปล่อย ผ่อนคลาย ไม่มีความกังวล และกดดันใด ๆ ฉันเพลิดเพลินกับตัวเอง อุ๊ย… เสียงอะไร ฉันตื่นจากภวังค์ ” คุณพระช่วย !! ” ฉันอุทานกับตัวเอง ฉันเปิดประตูห้องน้ำไว้ ตามความเคยชิน ฉันเริ่มกลับคืนสู่ความเป็นจริง น้องชายของฉัน ” ป้อม ” เข้ามาในห้องของฉัน เผชิญหน้ากัน โดยไม่มีประตูห้องน้ำที่ลืมปิดขวางกั้น ” นายป้อม เข้ามาทำไม ? ฉันตกใจแทบแย่ ” ก่อนจะโวยวายต่อไป ฉันก็นึกขึ้นได้ว่ายังเปลือยอยู่ ฉันรีบปิดน้ำ แล้วหยิบผ้าเช็ดตัวมาคลุมตัวเอาไว้ ” ขอโทษครับ พี่ปิ๋ม เดี๋ยวป้อมไปคอยข้างนอกก่อนก็ได้ ” ป้อมพูด ด้วยสายตาที่แสดงออกถึงการยอมรับความผิดของตัวเอง ใจฉันยังตระหนกอยู่สักครู่ ก็คืนสู่สภาวะปกติ เดินออกจากห้องน้ำแล้วปลอบน้องชายคนเดียวของฉัน ” ป้อม ” ห่างกับฉันร่วม 10 ปี ตัวโตเกินวัย สูงเกือบ 180 ซม. เป็นศูนย์หน้าของทีมฟุตบอลโรงเรียน ฟิตร่างกายตลอด เพราะเตรียมตัวจะสอบเข้าโรงเรียนเตรียมทหารในปีนี้ ” พี่ปิ๋มครับ ผมขอโทษ พอดีผมไม่รู้ว่าผมผิดปกติหรือ เลยจะมาปรึกษาพี่ ” ป้อมยังคงไม่กล้าสบสายตากับฉัน ” คอยพี่เดี๋ยวนะ ให้พี่ใส่เสื้อให้เรียบร้อยก่อนนะ ” ฉันลดน้ำเสียงลง เช็ดตัวจนแห้งแล้ว ขณะสวมชุดคลุม สบาย ๆ สำหรับอยู่บ้าน ” พี่ปิ๋มครับ ป้อมรู้สึกว่ามันมีอะไรเจ็บจี๊ด ๆ ป้อมไม่รู้ว่าทำไม ป้อมไม่กล้าไปหาหมอ กลัวว่ามันผิดปกติ ก็เลยคอยพี่ปิ๋มกลับบ้านมาก่อน ” ป้อมดูจะกลัวกับสิ่งที่เกิดขึ้นเอามาก ๆ ฉันรู้สึกภาคภูมิใจเมื่อได้ยิน ตัวลอย นึกในใจ ความหวังของฉันคือช่วยให้ทุกคนพ้นจากความทุกทรมานจากโรคร้าย นี่เป็นน้องชายของฉัน ทำไมฉันจะไม่สนใจได้อย่างไร ฉันจึงปลอบโยนและให้กำลังใจกับป้อม ” มีอะไรก็บอกมาเลย พี่คิดว่าพี่น่าจะตอบเธอได้ อีกไม่กี่เดือน พี่ก็จะจบแล้วนะ ” ” ขอบคุณครับพี่ปิ๋ม ผมรู้สึกเจ็บ ๆ ตึง ๆ ที่จู๋ เวลาที่มันพองตัว มันเหมือนกับจะปริ เมื่อคืนก่อนฉลองปีใหม่ที่โรงเรียน ไปส่ง ” ฟ้า ” ที่บ้าน ป้อมยังไม่กล้าค้างที่บ้าน ” ฟ้า ” เลย ป้อมกลัวว่า ฟ้ารู้ว่าป้อมผิดปกติ ไม่รู้ว่าอันตรายร้ายแรงแค่ไหน ป้อมไม่สบายใจจริง ๆ ” ป้อม พูดถึง น้องฟ้า แฟนของป้อม ซึ่งคุณพ่อของเราเป็นเพื่อนกัน ฉันวางท่าเป็น ” คุณหมอ ” เต็มตัว ไม่ตกใจกับเรื่องราวที่น้องชายเล่า ทั้งที่ในใจเต้นระทึก ไม่นึกว่า นายป้อมจะเอาเรื่องอย่างนี้มาปรึกษา แต่ก็คงเป็นจริง ถ้าคนในบ้าน หรือเพื่อนรู้เข้าว่า ” ไปหาหมอ ” ทุกคนคงเป็นห่วง และถามว่าเป็นอะไร นายป้อมคงอายที่จะต้องตอบ การฝึกฝนตลอดเวลาที่ผ่านมาในโรงเรียนแพทย์ เกือบ 4 ปีภายใต้ความดูแลอย่างดีจากอาจารย์ ทำให้ฉันตั้งสติ และควบคุมอารมณ์ได้ ” พี่เชื่อว่าไม่มีอะไรร้ายแรง ” ฉันปลอบ ” ขอพี่ดูอาการหน่อยก็แล้วกัน ” ป้อมดึงกางเกงลง มือสั่นน้อยด้วยความไม่มั่นใจ ในที่สุดกางเกงในก็หลุดไป ป้อยยืนอยู่ในชุดวันเกิดต่อหน้าฉัน ภาพตรงหน้าที่มองเห็น แท่งเอ็นยังอ่อนตัวห้อยโทงเทงอยู่ตรงหน้าขา คอฉันแห้งผาก ทำไมถึงยาวขนาดนี้ ฉันคว้าท่อนลำนั้น กำรูดขึ้นลงเบา ๆ ด้วยความทะนุถนอม มันเป็น ท่อนเอ็นที่ดูสวยงามสมส่วนที่สุด ที่ฉันเคยเห็น สีเรื่อ ๆ มองเห็นเส้นเลือดจาง ๆ วางตัวตามความยาวของลำ ที่หัวค่อย ๆ มีสีแดง ดูเหมือนจะมีอาการอักเสบบวมเล็กน้อย ฉันตัดสินใจในตอนนั้นว่า จะลองเล่นกับมันดู ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าปัญหาคืออะไร ” ที่เจ็บน่ะ นายเจ็บตอนไหน ตอนที่มันอ่อน หรือที่มันแข็งตัว ” ฉันแกล้งถาม แต่มือก็ยังคงกำท่อนลำรูดขึ้น ลง เบาไปตามความยาวของลำ ” อุ๊ย… ซี้ด… เข้า ใจว่า เป็นตอนมันแข็งซซ ” สิ่งที่เดาได้คือ มันคงจะเป็นความรู้สึกที่ป้อมกำลังจะได้รับ ท่อนเนื้อของ ป้อม กำลังแข็งตัวอย่างช้า ๆ ฉันสามารถรู้สึกได้จากการสัมผัสของมือที่กำท่อนลำอยู่ ถึงความอุ่นของกระแสเลือดที่วิ่งมาหล่องเลี้ยงแท่งเนื้อ ฉันแลบลิ้นเลียริมฝีปากตัวเอง ในขณะที่ ป้อม เริ่มขยับเอวเข้าออกน้อย ๆ โดยอาศัยมือของฉันเป็นเป้าหมายซึ่งฉันทำเป็นไม่สนใจ ” ป้อม นายมีความรู้สึกดีขึ้นหรือเปล่า ” ฉันคลึงไข่ 2 ใบนั้นเบา ๆ ขณะที่อีกมือหนึ่งก็ยังคงรูดขึ้นลงอย่างนุ่มนวล ” ไม่มมมซซซ ” ป้อมครางยาว ตอนนี้แท่งเอ็นของนายป้อมแข็งตัวอย่างเต็มที่ ปลายลำแดงกล่ำ มีหยดน้ำย้อยอยู่บริเวณรูเปิดตรงกลาง น่าตกใจมันอยู่หน้าจากหน้าฉันไม่ถึงคืบ ” พี่รู้แล้วล่ะ ว่าจะรักษาอย่างไง ” ฉันบอกด้วยความมั่นใจ ฉันดึงป้อมตามฉันมาที่โต๊ะวางเครื่องสำอาง ด้วยมือที่เมื่อสักครู่รูดท่อนลำอยู่ ฉันหยิบขวดโลชั่น เทใส่มือข้างหนึ่ง คลุกเข่าอยู่หน้าน้องชายผู้น่าสงสาร ลูบไล้ไปที่ท่อนลำยาว ใหญ่เกินอายุท่อนนั้นเบา สัญญลักษณ์แห่งเพศชายแข็งชี้มาตรงหน้า ฉันลูบไล้เบา ๆ ที่บริเวณอัณฑะ อีกมือหนึ่งก็รูดเข้า ออก เร็วขึ้นตามจังหวะที่ นายป้อมกระเด้าเอวเข้า ออก โลชั่นที่ทาลงไปยังเย็นสร้างอารมณ์ให้น้องชายเสียวซ่านอย่างอดกลั่งไม่ได้ ” โอ้ย… พี่ปิ๋ม ช่วยด้วย ” ป้อมร้องสุดเสียง ตัวเกร็ง น้ำขุ่นขาวพุ่งกระฉูดออกมารูที่ปลายลำลึงค์ พุ่งผ่านเฉียดหน้าของฉันไป แต่ก็มีบางส่วนกระเซ็นใส่แก้มของฉัน ฉันค่อย รูดท่อนแข็งเข้า ออก ให้น้ำในกระบอกสูบออกให้หมด ” เอาล่ะ นายป้อม ต่อไปนี้ ถ้าจะทำอะไรให้รู้จักใช้โลชั่นช่วยบ้าง เข้าใจไหม แล้วพี่จะบอก น้องฟ้า ให้ช่วยดูแลเธอด้วย ” แล้วฉันก็ดูดเลียนิ้วที่เลอะจนสะอาด ด้วยความรู้สึกปั่นป่วนในใจ …

Facebook Comments